Autor: admin

Bielactwo to schorzenie zaliczane do grupy chorób autoimmunologicznych. Jego podstawowym objawem jest depigmentacja skóry, czyli pojawianie się na ciele obszarów pozbawionych pigmentu – odbarwionych, białych plam o różnych rozmiarach i kształtach. Jakie leczyć tą przypadłość? Wyjaśniamy!

Bielactwo nabyte – co trzeba wiedzieć?

Bielactwo to choroba, która polega na hipopigmentacji, czyli zmniejszeniu lub zatrzymaniu melaniny przez melanocyty (komórki pigmentowe). W jego przebiegu obserwuje się powstawanie charakterystycznych odbarwień skóry.

Szacuje się, że bielactwo nabyte dotyka 2% ludzkości, bez względu na rasę i płeć. Na bielactwo może cierpieć każda osoba, niezależnie od wieku.

Choroba może współistnieć z takimi chorobami, jak:

• choroba Gravesa-Basedowa,
• Hashimoto,
• choroba Addisona,
• cukrzycą typu 1 i 2,
• czerniakiem złośliwym,
• chorobą Crohna,
• toczniem rumieniowatym,
• łysieniem plackowatym.

Osoby, u których diagnozuje się bielactwo nabyte, tracą pigment w komórkach melanocytowych. Depigmentacja najczęściej obejmuje skórę, na której pojawiają się jasne plamy, jednak może dotyczyć także innych struktur, które zawierają melanocyty: tęczówek oczu, włosów czy jamy ustnej.

Pomimo tego, że bielactwo wtórne nie stanowi zagrożenia dla życia, uznaje się je za poważną chorobę. Zmiany depigmentacyjne istotnie oddziałują na psychikę osób chorych, ich zadowolenie z życia i akceptację własnego wyglądu. Wiele osób dotkniętych bielactwem wtórnym cierpi z powodu depresji lub lęku społecznego.

Jakie są przyczyny bielactwa?

Przyczyna występowania bielactwa nabytego nie jest jednoznacznie określona. W medycynie dominują obecnie następujące teorie, które mogą tłumaczyć jego powód:

• autoimmunologiczna – melanocyty zostają uszkodzone na skutek zaburzeń układu immunologicznego,
• neuronalna – za uszkadzanie melanocytów odpowiada mediator neurochemiczny,
• oksydacyjna – melanocyty uszkadzane są przez produkty metabolizmu melaniny,
• genetyczna – melanocyty uszkadzane są na skutek zaistnienia wady genetycznej, uniemożliwiającej ich prawidłowe funkcjonowanie.

Bielactwo nabyte często występuje rodzinnie, jednak sposób dziedziczenia choroby nie został dotychczas poznany. Bez wątpienia osoby, które w najbliższym otoczeniu posiadają bliskich z bielactwem lub innymi chorobami autoimmunologicznymi, znajdują się w grupie zwiększonego ryzyka.

Objawy bielactwa i rozwój choroby

Kiedy melanocyty odpowiedzialne za pigmentację skóry przestają produkować pigment, pojawiają się pierwsze objawy choroby. Najczęściej są to drobne, białe plamki, wyraźnie odcinające się od zdrowej skóry. Ze względu na to, że w pierwszym etapie choroby jest ich niewiele, wielu chorych ignoruje ten objaw.

Niestety, z biegiem czasu ilość wybarwionych miejsc się zwiększa. Coraz większe plamy zlewają się ze sobą, tworząc duże obszary.

Zmiany depigmentacyjne w przebiegu bielactwa najczęściej obserwować można na:

• grzbietach dłoni,
• stopach,
• pachach,
• brodawkach sutkowych,
• szyi,
• twarzy,
• okolicach genitaliów.

U chorych na bielactwo wrodzone może wystąpić również depigmentacja włosów (siwienie) i tęczówki oczu.

Rodzaje bielactwa nabytego

Na podstawie charakteru oraz ilości zmian depigmentacyjnych wyróżnia się następujące typy bielactwa:

• bielactwo nabyte uogólnione – najczęściej spotykany wariant choroby. Jego charakterystyczną cechą jest depigmentacja dwóch stron ciała, np. lewej i prawej dłoni. Pierwsze objawy bielactwa uogólnionego pojawiają się na rękach i twarzy (zwykle w okolicy oczu i ust). Zmiany, początkowo niewielkie, stopniowo obejmują znaczną część ciała. W pierwszym etapie choroby może dojść do depigmentacji włosów, która przebiega w charakterystyczny sposób: włosy tracą kolor, następuje chwilowe zatrzymanie procesu depigmentacji, a następnie jego nasilenie;
• bielactwo nabyte całkowite – występuje, gdy zmiany depigmentacyjne obejmują niemal całe ciało pacjenta. Jest to odmiana, którą rozpoznaje się stosunkowo rzadko;
• bielactwo nabyte segmentowe – zmiany depigmentacyjne są ograniczone do jednego obszaru na ciele, najczęściej do rąk lub okolic twarzy. Co drugi chory traci również kolor włosów. Bielactwo segmentowe występuje u najmłodszych chorych. Jego objawy postępują przez około rok, po czym zostają zatrzymane;
• bielactwo nabyte ograniczone w postaci skupionej – o tym rodzaju bielactwa mowa, gdy zmiany obejmują jedynie niewielki obszar ciała. Często jest to zaledwie jedna lub kilka jasnych plam, które nie powiększają się i nie atakują innych części skóry.

Podstawowa zasada przy doborze kosmetyków do włosów brzmi prosto: szampon dobieramy do skóry głowy, a odżywkę do kondycji włosów. W przypadku maski, to zależy czy została opracowana z myślą o aplikacji na skórę głowy czy na łodygę włosa. W tym przypadku detale mają znaczenie. Jak więc znaleźć dobrą odżywkę do włosów?

Rodzaje odżywek do włosów

Na rynku mamy kilka podstawowych rodzajów produktów pielęgnujących łodygę. Odżywki mogą występować w formie preparatu do spłukiwania lub do pozostawienia na włosach (leave-in), są też kuracje o głębokim działaniu (np. maski), które pozostawiamy na włosach dłużej lub produkty typu „2 w 1”, łączące szampon i odżywkę. Mogą mieć konsystencje od lekkiej mgiełki, do ciężkiej odżywczej maski. Ich formuła może być kremowa, wodna lub olejowa. Wśród zaleceń znajdujących się na opakowaniach zobaczymy, że są odżywki m.in.:- nawilżające,- dodające objętości,- wzmacniające,- przywracające równowagę,- wygładzające,- podkreślające skręt.Jak odnaleźć się w tej produktowej dżungli i czy nieodpowiednie dobranie odżywki niesie za sobą jakieś konsekwencje dla naszych włosów?

Czego szukać w odżywce?

Odpowiedź na to pytanie jest uzależniona od tego, jaki mamy rodzaj włosów i czego one w tej chwili potrzebują. Są jednak substancje, po które sięgnąć powinien każdy – niezależnie od rodzaju kosmyków, to m.in . humektanty (substancje nawilżające jak kwas hialuronowy, gliceryna, aloes, pantenol, betaina), proteiny (czyli białka budulcowe, np. aminokwasy, keratyna, kolagen) oraz emolienty (składniki ochronne – oleje, masła). Dodatkowo przy włosach:- normalnych warto sięgnąć po kosmetyk z witaminami, ekstraktami roślinnymi, antyoksydantami,- suche będą wdzięczne za odżywkę bogatą w emolienty (oleje kokosowy, jojoba, arganowy), masło shea, ale też witaminy i składniki odbudowujące,- przetłuszczające się włosy polubią się z odżywką z dodatkiem octu jabłkowego, oczaru wirginijskiego czy aloesu (zadbaj też odpowiednio o skórę głowy – to podstawa!),- mieszane (przetłuszczające się u nasady i suche na końcach) – tu sprawdzi się odżywka nawilżająca lub taka do włosów przetłuszczających się, ale pamiętaj, by użyć dodatkowego kosmetyku (np. olejowego serum) na przesuszone końcówki,- cienkie i delikatne nie lubią ciężkich, bogatych w składniki odżywcze produktów, bo sprawiają one, że włosy są nadmiernie obciążone i nie wyglądają świeżo. Tu warto sięgnąć po nawilżającą odżywkę w spray’u,- kręcone często się puszą, więc warto sięgnąć po produkt wygładzający i podkreślający skręt, np. z proteinami jedwabiu i składnikami odżywczo-nawilżającymi.

Jak stosować odżywkę do włosów

Tego typu produkt zwykle stosujemy po każdym myciu włosów. Rzadziej, np. 1-2 razy w tygodniu używa się masek czy głębokich kuracji regenerujących. Po umyciu należy odcisnąć włosy z nadmiaru wody, a następnie nałożyć odżywkę, koncentrując się na łodygach włosów i ich końcach. Odżywki nie nakładamy na skórę głowy. Wystarczy pozostawić produkt na włosach na 2- 5 min (w zależności od zaleceń producenta), można przeczesać je szerokim grzebieniem, a następnie dokładnie spłukać. Najlepiej za pomocą letniej wody. I gotowe!

Poznaj mechanizm działania kalcypotriolu. Jego skuteczność w terapii łuszczycowej pierwszy raz zaobserwowano u pacjentów, którym podawano różne formy witaminy D w leczeniu osteoporozy. Pacjenci, którzy cierpieli z powodu osteoporozy i jednocześnie łuszczycy, doświadczyli radykalnej redukcji blaszki łuszczycowej.

Dokładny mechanizm działania kalcypotroliolu nie jest do końca jeszcze dobrze poznany. Wiemy, że polega on na hamowaniu aktywności proliferacji naskórka, normalizacji rożnicowania się komórek epitelialnych i częściowo na działaniu przeciwzapalnym.

W ogniskach łuszczycowych w badaniach histopatologicznych można zaobserwować cytokiny Th1 i Th17. Kalcypotriol tłumi te cytokiny poprzez produkcję TSLP (białko należące do rodziny cytokin odpowiedzialne za dojrzewanie limfocytów T w procesie produkcji fibroblastów).

Mechanizm ten wynika z powinowactwa kalcypotriolu do recoptora VDR witaminy D. Powinowactwo te moduluje transkrypcją genów zawiadujących komórkami – limfocytami T. Modulacja ta wpływa na proces proliferacji komórek skóry, które związane są z genami.

Stosowanie kalcypotriolu w przypadku zmian łuszczycowych reguluje podziały i różnicowanie się keratynocytów, pomaga przywrócić prawidłowe rogowacenie i minimalizuje stany zapalne wynikające z łuszczycy.

Zobacz jeszcze: Keratozy skóry głowy

Jaki związek z wypadaniem włosów ma mentol? Wyjaśniamy! Wypadanie włosów jest niepokojącą dolegliwością, która może dotyczyć kobiet jak i mężczyzn. Dzienna norma wypadających włosów oscyluje od 80 do 100. Problem zaczynamy dostrzegać, kiedy ta liczba zostaje przekroczona. Kiedy widzimy duże ilości wypadających włosów podczas czesania, mycia, zauważamy ich gorszy wygląd i przerzedzenia na głowie. Przyczyną takiego stanu mogą być: zaburzenia hormonalne, zły styl życia czy nieodpowiednia i źle zbilansowana dieta. Wszelkiego rodzaju łysienia, choroby skóry, które doprowadzają do wypadania włosów uznawane są za poważne schorzenia mające swoje odzwierciedlenie przede wszystkim w sferze psychicznej. Dlatego znalezienie u osób przyczyny wypadania włosów jest bardzo istotne w celu poprawienia jakości i komfortu życia.

Zbawienny wpływ mentolu

Wyciągi i ekstrakty roślinne od wielu lat odgrywają ważną rolę terapeutyczną. Znajdują zastosowanie w walce z problemem wypadania włosów. Mają również pozytywny wpływ na stan skóry głowy. Ich znaczenie w tego typu problemach potwierdziły badania kliniczne. Jedną z nielicznych roślin która została przebadana jest mięta pieprzowa, olejek z mięty oraz mentol. Mięta pieprzowa znalazła zastosowanie w leczeniu dolegliwości ze strony układu pokarmowego oraz w przemyśle kosmetycznym, gdzie stosowana jest jako substancja zapachowa. Jednak największą rolę w kwestii kondycjonowania skóry głowy odgrywa tu główny składnik olejku miętowego – mentol. Należy do alkoholi z grupy terpenów. Jego charakterystyczną cechą jest wyrazisty miętowy zapach. Pozyskuje się go z olejku mięty w procesach syntezy chemicznej i wymrażaniu. Występuje w dwóch postaciach jako krystaliczny proszek lub bezbarwny przypominający ,,igły” kryształ. Najbardziej rozpuszczalny jest w etanolu oraz olejach tłustych, natomiast nie rozpuszcza się w wodzie.

Mentol w trychologii

Mentol ma udowodnione w badaniach in vitro działanie przeciwzapalne, dlatego bardzo dobrze się sprawdza w produktach do terapii atopowego zapalenia skóry głowy, wykazuje cechy przeciwgrzybicze i przeciwświądowe wykorzystywane w redukcji np. kolonii drożdżaków z grupy Malassesia odgrywające ważna rolę w powstawaniu łojotokowego zapalenia skóry. Ma on również bardzo silne działanie przeciwdrobnoustrojowe. Redukuje stan zapalny spowodowany bakteriami beztlenowymi do których należy np. Staphyloccocus aureus, wywołujący infekcje owłosionej skóry głowy.

Mentol w preparatach trychologicznych

Dzięki bardzo szerokiemu spektrum działania i swoim właściwościom chłodzącym mentol jest główną substancją aktywną w produktach do włosów takich jak szampony, maski, ampułki, które dedykowane są głównie do terapii w celu łagodzenia stanów zapalnych skóry głowy z towarzyszącym świądem, hamowania wypadania włosów i stymulacji porostu. Mentol zaaplikowany na skórę głowy wywołuje tzw. ,,uczucie mrowienia” oraz wykazuje działanie mocno chłodzące bez istniejącej zmiany temperatury otoczenia. Tego typu odczucie wynika z podrażnienia nerwów czuciowych i wywołuje efekt miejscowego znieczulenia. Potencjał terapeutyczny olejku z mięty pieprzowej w wypadaniu włosów oraz stymulacji porostu przedstawiły badania kliniczne.

Badania nad zastosowaniem mentolu

W badaniu wykorzystano czysty, certyfikowany, ekologiczny olej z mięty pieprzowej. Wyniki przeprowadzonej analizy porównawczej wykazały że olejek miętowy wpływa:

• pozytywnie na stan skóry głowy,
• wzmaga mikrocyrkulacje w kapilarach krwionośnych oplatających mieszki włosowe, co wpływa na hamowanie wypadania włosów i stymulacje porostu,
• przeciwświądowo i przeciwzapalnie.

Olejek z mięty pieprzowej jest produktem, który ma udowodnione działanie i jest wykorzystywany w produktach trychologicznych w prowadzeniu terapii, która ma na celu poprawę stanu skóry głowy oraz zahamowanie wypadanie włosów.